Kaderi_m
26-04-09, 23:23
Hocası öğrencisine soruyor,
Oğlum Allahı seviyormusun ;
Çocuk büyük bir hızla,
- Evet hocam Allahı seviyorum.
Hoca tebessüm eder... Şu cümleyi ekler
- Oğlum esasında bu cümle yalan ama olsun bunun yalanıda güzel... Çocuk şaşırmıştır. Biraz kızgın biraz kırgın. Hocasına şunu sorar ;
- Hocam o da ne demek tabiki Allahı seviyorum ispata ne gerek var... Hoca şu mukabelede bulunur...
- Benim güzel evladım. Bu iddalı bir sözdü hem de çok iddalı. Allahımızı sevmeliyiz bu doğru ama önce kendime söylüyorum sevmiyoruz. Sevgi her halükarda olur. Sen düşün şimdi bu halin ne güzel, her gün annen seni okula bırakıyor, cebinde paran, sağlığın yerinde , hayat vur patlasın çal oynasın gidiyor... Ya şu anda annen ve baban ölse, sağ kolunu kaybetsen, seni çocuk esirgemeye bıraksalar... hergün kahvaltını hazırlayan annen olmasa hayatta, böbrek yetmezliğin olsa birde 2 güne bir hastaneye gitsen sonra okula devam edemesen, birde ... derken öğrenci susturur hocasını ve mahsun bir şekilde şu cümleyi, kurar..
- Hocam ne olur devam etmeyin. İçimde iman depremleri başladı. Zora soktunuz imanımı Hem Allah bunları bana niye yapsın ben bir suç işlemedim ki?
- Oğlum bu halleri yaşayanlar Allah (CC) ne yaptılar o zaman? Yokmu bu saydıklarımı yaşayan.?
- Evet var hocam...
- Öyleyse ..
- Yinede zor durum o haller başıma gelse ne yaparım bilmiyorum her şey elimden alınacak ...
- Evladım idealimiz O Zülcelal vel İkramı sevmek olsun ama bu kolay değil sevgi ispat ister, aşk ispat ister... Bu ispatı Allah Rasulu (SAV) yaptı, Peygamberler yaptı... Onu sevenler yaptı sevmek zordur zordur... zordur.
Oğlum Allahı seviyormusun ;
Çocuk büyük bir hızla,
- Evet hocam Allahı seviyorum.
Hoca tebessüm eder... Şu cümleyi ekler
- Oğlum esasında bu cümle yalan ama olsun bunun yalanıda güzel... Çocuk şaşırmıştır. Biraz kızgın biraz kırgın. Hocasına şunu sorar ;
- Hocam o da ne demek tabiki Allahı seviyorum ispata ne gerek var... Hoca şu mukabelede bulunur...
- Benim güzel evladım. Bu iddalı bir sözdü hem de çok iddalı. Allahımızı sevmeliyiz bu doğru ama önce kendime söylüyorum sevmiyoruz. Sevgi her halükarda olur. Sen düşün şimdi bu halin ne güzel, her gün annen seni okula bırakıyor, cebinde paran, sağlığın yerinde , hayat vur patlasın çal oynasın gidiyor... Ya şu anda annen ve baban ölse, sağ kolunu kaybetsen, seni çocuk esirgemeye bıraksalar... hergün kahvaltını hazırlayan annen olmasa hayatta, böbrek yetmezliğin olsa birde 2 güne bir hastaneye gitsen sonra okula devam edemesen, birde ... derken öğrenci susturur hocasını ve mahsun bir şekilde şu cümleyi, kurar..
- Hocam ne olur devam etmeyin. İçimde iman depremleri başladı. Zora soktunuz imanımı Hem Allah bunları bana niye yapsın ben bir suç işlemedim ki?
- Oğlum bu halleri yaşayanlar Allah (CC) ne yaptılar o zaman? Yokmu bu saydıklarımı yaşayan.?
- Evet var hocam...
- Öyleyse ..
- Yinede zor durum o haller başıma gelse ne yaparım bilmiyorum her şey elimden alınacak ...
- Evladım idealimiz O Zülcelal vel İkramı sevmek olsun ama bu kolay değil sevgi ispat ister, aşk ispat ister... Bu ispatı Allah Rasulu (SAV) yaptı, Peygamberler yaptı... Onu sevenler yaptı sevmek zordur zordur... zordur.