Hatice_Sultan
15-05-09, 23:47
Ben bu dünyayı anlayamadım.İki gün sonra göçüp gidecegiz.Arkamızdan sadece iki damla gözyaşı...Onu da bulabilirsen...Eee sonra... Sonra ne olacak...Herkes bizi unutacak, gene dünya telaşına dalacak.Herkes kendi işinin başında ..Herşeyin geçici oldugunu bile bile...Göz göre göre..Nasıl insan bu kadar kör olabilir...Sonra arada sırada bayramda,seyranda hatırlanacagız.
Gittigimizde yerimizi doldurucak birileri hemen bulunacak.Çoğu kişi tarafından yokluğumuz hissedilmeyecek bile.Sonra belki bir kaç hafta,belki bir kaç yıl sonra akıllarının bir köşesine takılıcaz.'birİ vardı şuralarda...ne zamandır görünmüyo....Acaba nerelerde?'diyecekler.Sonra sormak gelecek akıllarına.Sorduklarında aldıkları cevap pek memnun etmeyecek onları.Yada öyle gösterecekler dışarıya.
Allah rahmet eylesin deyip geçeçekler.Sonra...Sonra ne mi olacak?İşlerine devam edecekler.Belki arkadaşların toplandıklarında arada bir...Anılardan
bahsederken adın geçicek...Kimisi hüzünlenecek...Kimisi çoktan unutmuş.
Herkesin kaçınılmaz sonu mu bu?EVET...Kaçınılmaz son bu.Ölürüm uğruna dediğin dostların sen ölünce acaba arkanda dua ederler mi?Ya da dua etmeyi bile bi kenara bırak hatırlanır mısın acaba?'Madem dediğiniz kadar çok seviyordunuz niye, adım söylendiğinde bile hatırlamakta güçlük çekiyosunuz artık.Ne değişti' diyeceksin.Ama yazık..duymayacaklar bile seni. nasıl duysunlar ki.Hem seni zaten akıllarından ve kalplarinden öyle bi kazımışlar ki zamanla, belki duysalarda verecekleri bir cevapları yok'.ben sizin için neler yaptım?'diyceksin.'nasılda çabuk unuttunuz?hani dosttuk.ne biçim dostluk bu!madde kalkınca aradan dostlukta mı bitti?'demek ki bitmiş demeye dilin bile varmıycak belki.demekki bitmiş.onlar bunları duymayacaklar bile.ama olsun...olsun...diyeceksin.ne yapalım.demek ki gerçekten dostluk yokmuş.sonra biri takılcak gözüne.Yaşarken işin,gücün dolayısıyla hatırlamadıgın,arada aklına gelse bile 'benim başımı kaşımaya vaktim mi var?'deyip aramaya bile zaman ayırmadığın biri.bakıcaksın ki.Seni sık sık anıyor.unutmamış asla.hep hatırlamış.Hatırladıkça dua etmiş,anmış seni sık sık...Nasıl unutabilir ki?sen yıllar önce ona iş bulmasında yardımcı olmuştun...nasılda sevinmişti...çocuklarına artık istediklerini alabilecekti..hala buldugun işte çalışıyordu.nasıl unutabilirdi seni.her sabah işe giderken sen geliyordun aklına...'Allah razı olsun ondan 'diyordu.nasılda seviniyorsun onu görünce.demek insanların hepsi nankör degilmiş diyorsun.mutlu oluyorsun.oysa onun seni aramasına ragmen son bir yıl onu hiç aramadıgın geliyor aklına.Nasılda vefalı diyorsun kendi kendine.
O seni duymuyor belki ama kalbinde yaşatıyor.Önemli olanda bu zaten senin için.Sonra bir başkasını görüyorsun.O da seni sık sık anıyor.İlk bakışta tanıyamıyosun.Kim bu genç diyorsun.Sonra hatırlıyorsun.Yıllar önce gelmişti yanına bu genç.Burs için...Çevren genişti.Hemen bi burs ayarladın ona.Sonra bir kaç defa görüştünüz ama devamı gelmedi.Şimdi o koskoca bir avukat olmuştu.Ne kadar da değişmişti.
Gittigimizde yerimizi doldurucak birileri hemen bulunacak.Çoğu kişi tarafından yokluğumuz hissedilmeyecek bile.Sonra belki bir kaç hafta,belki bir kaç yıl sonra akıllarının bir köşesine takılıcaz.'birİ vardı şuralarda...ne zamandır görünmüyo....Acaba nerelerde?'diyecekler.Sonra sormak gelecek akıllarına.Sorduklarında aldıkları cevap pek memnun etmeyecek onları.Yada öyle gösterecekler dışarıya.
Allah rahmet eylesin deyip geçeçekler.Sonra...Sonra ne mi olacak?İşlerine devam edecekler.Belki arkadaşların toplandıklarında arada bir...Anılardan
bahsederken adın geçicek...Kimisi hüzünlenecek...Kimisi çoktan unutmuş.
Herkesin kaçınılmaz sonu mu bu?EVET...Kaçınılmaz son bu.Ölürüm uğruna dediğin dostların sen ölünce acaba arkanda dua ederler mi?Ya da dua etmeyi bile bi kenara bırak hatırlanır mısın acaba?'Madem dediğiniz kadar çok seviyordunuz niye, adım söylendiğinde bile hatırlamakta güçlük çekiyosunuz artık.Ne değişti' diyeceksin.Ama yazık..duymayacaklar bile seni. nasıl duysunlar ki.Hem seni zaten akıllarından ve kalplarinden öyle bi kazımışlar ki zamanla, belki duysalarda verecekleri bir cevapları yok'.ben sizin için neler yaptım?'diyceksin.'nasılda çabuk unuttunuz?hani dosttuk.ne biçim dostluk bu!madde kalkınca aradan dostlukta mı bitti?'demek ki bitmiş demeye dilin bile varmıycak belki.demekki bitmiş.onlar bunları duymayacaklar bile.ama olsun...olsun...diyeceksin.ne yapalım.demek ki gerçekten dostluk yokmuş.sonra biri takılcak gözüne.Yaşarken işin,gücün dolayısıyla hatırlamadıgın,arada aklına gelse bile 'benim başımı kaşımaya vaktim mi var?'deyip aramaya bile zaman ayırmadığın biri.bakıcaksın ki.Seni sık sık anıyor.unutmamış asla.hep hatırlamış.Hatırladıkça dua etmiş,anmış seni sık sık...Nasıl unutabilir ki?sen yıllar önce ona iş bulmasında yardımcı olmuştun...nasılda sevinmişti...çocuklarına artık istediklerini alabilecekti..hala buldugun işte çalışıyordu.nasıl unutabilirdi seni.her sabah işe giderken sen geliyordun aklına...'Allah razı olsun ondan 'diyordu.nasılda seviniyorsun onu görünce.demek insanların hepsi nankör degilmiş diyorsun.mutlu oluyorsun.oysa onun seni aramasına ragmen son bir yıl onu hiç aramadıgın geliyor aklına.Nasılda vefalı diyorsun kendi kendine.
O seni duymuyor belki ama kalbinde yaşatıyor.Önemli olanda bu zaten senin için.Sonra bir başkasını görüyorsun.O da seni sık sık anıyor.İlk bakışta tanıyamıyosun.Kim bu genç diyorsun.Sonra hatırlıyorsun.Yıllar önce gelmişti yanına bu genç.Burs için...Çevren genişti.Hemen bi burs ayarladın ona.Sonra bir kaç defa görüştünüz ama devamı gelmedi.Şimdi o koskoca bir avukat olmuştu.Ne kadar da değişmişti.